De zussen

Kerst en januari

Emma en haar verhalen

Emma is niet zo voor romantische fictie, en al helemaal niet als het spannend of griezelig wordt. Wij bijgevolg ook niet, we zijn de tijden nog niet vergeten toen we keer op keer moesten redeneren en bewijzen dat een grizzly beer niet in België leeft, hoogstens misschien in de zoo, en als hij daaruit zou ontsnappen, dat hij niet door onze deur zou raken en ook niet door het raam zou kunnen klimmen...

Kortom, Emma heeft het meer voor serieuze wetenschap en feitelijke uitleg.
Met welke onderzee-robotjes onderzoeken ze de Titanic (en hebben ze dan die hanger van Rose gevonden, en waar is die nu?). Hoe komt het dat de Titanic zo rap zonk? (De ijsberg maakte een gat onder water en doordat er te weinig tussenschotten waren.)
Hoe leefden de mensen ten tijde van Utzi (de ijsmummie uit Oostenrijk, voor diegene die minder wetenschappelijke interesse aan de dag leggen)?
Wat is de toendra?

Hannah en De Koe

Hannah houdt van spannende, romantische,grootse verhalen. Elke meeslepende plot houdt haar in de ban:

is de hanger van Rose uit Titanic teruggevonden, en zo ja, waar bevindt hij zich nu? (geen idee)

hoe is het verder verlopen met die jongen uit Frost die een andere jongen met een mes verwond had (hij hing zich op in de garage)

wat is er gebeurd met de vriend van Sookie uit True Blood (vraag het aan papa)

en je merkt het al, hoe griezeliger en spannender, hoe liever. In de bib kiezen we eerst de boeken met een doodskop op de rug...

Ook een mooi verwoorde paragraaf spreekt haar erg aan...

Los uit de pols, in de auto naar huis, het woordelijk verslag van een verhaaltje op school vandaag, of een pagina uit Jan, Jans en de kinderen (vinden we allemaal hilarische strips), of een gedicht dat juf voorgelezen heeft.

En dan nu... De Koe, een gedicht door Hannah De Poortere

De Koe

De koe woont op de boerderij

En gaat elke dag naar de wei

Daar eet ze veel gras

En stapt af en toe in een plas

Op de boerderij woont ook een stier

Die drinkt soms wel eens wat bier

De koe geeft lekker vlees

Ze noemt Trees

De koe geeft ook lekkere melk

Dat is goed voor elk

De koe zegt boe

En is erg boe

Ze begint te gapen

En gaat dan maar slapen

Hannah De Poortere

Kortrijk, februari 2011

Grote kinderen

En dat we grote kinderen krijgen, dat zullen we beginnen weten.

Toen ik om 8u dinsdagochtend de living binnenkwam, zaten ze al met jas en fluo aan, klaar om te vertrekken, maar toch nog vlug wat spelen (zo groot zijn ze nu ook weer niet). Ik meldde dat het tijd was om te vertrekken, en dus in de auto te stappen. 'Jaja,' was het antwoord, maar blijkbaar volledig op automatische piloot gegeven.

Ik ging naar buiten, opende de auto, zette mijn bagage in de koffer, stapte in, startte de motor... Geen kinderen te bespeuren, in geen velden of wegen. Gezien ze allebei ook al de klok kunnen lezen, en weten dat we ten laatste om 8.05u moeten vertrekken, vond ik dat ik lang genoeg gewacht had, en vertrok. Zonder kinderen.

Om 8.20u, ik was lekker vroeg op kantoor nu ik niet langs school gepasseerd was, besloot ik toch eens Hans te bellen om te polsen of de ochtend dan verder vlot verlopen was.

'Alles vlot verlopen verder met de kinderen?'
'Euh ja, waarom?'
'Heb je hen op school kunnen afzetten?'
'????'
'Wel, ik ben toch zonder hen naar school vertrokken?'
'Ah, dat wist ik niet, ze hebben me gezegd dat ze weg waren en zijn naar buiten gestapt.'
Oeps... Toen ze vaststelden dat ik weg was, hebben ze besloten dat ze te voet naar school zouden moeten. En dat dus maar gedaan. Veilig (want fluo's aan he) en zonder enig probleem.

Geschrokken en trots tegelijk waren we allemaal.

Betrapt!

Nu we al 'grote' kinderen hebben, wordt ons doen en laten al goed gevolgd en gecontroleerd. Dat bleek gisteravond maar al te duidelijk.

De kinderen hebben het internet ontdekt. Eerst Emma, die vlotjes naar Ketnet, Flip Kowlier, Schooltv enz surft en zich daar uren zoet mee kan houden. En recentelijk ook Hannah. Hans deed Hannah vervolgens de sublieme suggestie aan de hand om eens haar eigen naam op het internet te googelen. En tada ... daar komt ze toch wel op deze blog terecht!

Eerst waren ze supertrots 'dat zij op internet staan'. En vervolgens begon Hannah te lezen. Meer dan een uur, en hele stukken las ze hardop voor. Een echte walk down memory lane, hoewel ze natuurlijk niet echt herinneringen aan die jaren hebben. Ze vonden het superschattig, al die verhalen over toen ze klein waren.

En tijd om opnieuw te beginnen he ;-) Hoewel ik stiekem hoop dat Hannah snel mijn taak overneemt. Ze heeft een vlotte pen en kan mooi verhalen vertellen.

Zusterlijk studeren

In de auto

Papa en mama 10 jaar getrouwd

Een dagje naar Oostende - ziehier het verslag dat oma en opa in Bellegem kregen de dag nadien:

- op restaurant: het eten was beirelekker, het ijsje was beirelekker

- naar de tentoonstelling over sterrenkunde: beiresaai

- spelen op de speeltuin in het zand: beireleuk!

Gedachte dames en heren

Op vrijdagavond durven wij nogal eens op een dans- en zangoptreden van onze twee meisjes getrakteerd worden.

Elk liedje wordt dan plechtig aangekondigd als volgt: 'Gedachte dames en Heren, nu hoort u ...'

En als Hannah helemaal in weekendstemming is, dan haalt ze potten en pannen uit, stroopt ze de mouwen op, bindt een schort voor en haalt haar boek 'Tiny leert koken' boven. Dan worden wij verwend met uiterst lekkere wentelteefjes!

De eerste zwemles

Vandaag: de eerste zwemles voor Emma, bij meester Wim, die ondertussen vermoedelijk heel Kortrijk, Zwevegem en omstreken heeft leren zwemmen.

Emma zag er vandaag een beetje tegenop, vreemd genoeg, want meestal (altijd eigenlijk) is ze superdolenthousiast om te zwemmen. Misschien speelden er toch wat zenuwen mee, want ze overstelpte Hannah op de heenweg met vragen: zou het moeilijk zijn, in welk deel van het zwembad zou de les zijn, zou ze daar wel kunnen staan, zou zij het wel kunnen, want ze kon wel al een beetje maar toch niet zo goed zwemmen???

Achteraf was het een reuzemeevaller. Emma deed vol overtuiging en enthousiasme mee, spetteren met de voeten, hand- en beenbewegingen op het droge, aan de boord hangen met gestrekte armen, in het water springen... en met een beetje misprijzen voor de kinderen die bang waren of huilden (daar kon mama dan weer goed in komen). Er was maar een minpuntje: het was veel te snel gedaan, ze hadden niet veel kunnen oefenen en waren niet lang genoeg in het water kunnen blijven. Op naar de zaterdag-zwemles dus!

Roodkapje

Emma was zo enthousiast over dit verkleedpakje in de winkel, dat papa het zonde vond om het te laten hangen. En Emma ook!

De nieuwe kamer - de eerste beelden

De nieuwe kamer - de voorbereidselen

In de Ikea (Lille) - genieten van een welverdiende snelle middaghap.

En op de terugweg naar huis - we zaten een beetje geplet, zoals je aan Hannah ziet.

Wat zal ik later worden?

Is de vraag die momenteel vaak door Hannah's hoofd speelt. Dokter, dierenarts, kapster, schooljuf? Dit laatste lijkt haar heel leuk, meer bepaald: juf van het tweede leerjaar.

Hierbij foto's van een avondje oefenen voor het beroep van kapster. Mama had de eer proefkonijn te zijn.

Wordt het lente?

Emma koopt tulpen en speelt er bruid mee.

Emma kleedt zich om op zondag etalages te gaan bekijken in de stad.

Bekaf

Wat een dag! Bij oma en opa was gisteren hout geleverd. In de koffer staken wij dus: laarzen, dikke sokken, vuile jassen en handschoenen, en een kruiwagen, want dat hout moest allemaal van op het voetpad naar achter gebracht worden, bij het tuinhuis. De kinderen vonden het reuze en versleepten zo heel wat blokken. Emma was niet te herkennen: vandaag geen roze rokjes, kousenbroeken en witte laarsjes, maar een stoere jeans, zware 'botten' en een dikke donkerblauwe trui, en stoere bodywarmer.

Het was bijna te vroeg, toen ik om 15.00u toekwam om met z'n allen naar het zwembad te gaan - een terugkerend vakantie-uitje.

In het zwembad ook dolle ambiance: Atlantis (springkasteel maar dan op het water) was opgesteld, en er waren drijfmatten, 'autobanden' enz. We sloten af met snoepjes (laatste dag dat het mag ;-) en een drankje in de cafetaria, met zicht op het zwembad. Daarna nog boodschappen doen voor de spaghetti van morgen, een bezoekje van de KSA voor het weekend op 8 maart, douchen, eten, en toen besliste zelfs Hannah van eens vroeg te gaan slapen! Emma kregen we nog bijna niet in bed. Ze had zich zo geamuseerd dat ze na het bad nog aan een heus knutselwerk begonnen was - ze wil een boek maken over ons 10-jarig huwelijk, met foto's van ons, van hen als baby's, met een houten kaft, in goud beschilderd ... kortom ze zat boordevol energie en heeft geen minuut - wat zeg ik - geen seconde of zelfs geen milliseconde gezwegen. En overigens was ze nog bijna verdronken thuis in bad: ze was nog wat aan het verder snorkelen en had niet gemerkt dat de snorkel vol water liep en heeft zich mega verslikt. In elk geval, het hele huis is nu ondertussen toch in diepe stilte gehuld en alle kindertjes vertoeven zalig in dromenland.

Pedagogische studiedag

Vandaag dagje vrij voor de kinderen. Dat kwam goed uit, want Hannah neemt sinds zondag deel aan de nationale griepepidemie en kon dus een een extra dagje vrij goed gebruiken. Met haar ijzersterke gezondheid was ze wel al sinds gisteren aan de beterhand, en voor vandaag had ze een heel programma in gedachten: eerst taakjes maken (die had meester meegegeven aan Emma), dan een tekening maken van piet, dan aan haar naaiwerkje werken: ze werkt met oma aan een mooi borduurlapje in kruisjessteek.

De dag viel goed mee en het eten was blijkbaar lekker: overheerlijk vlees, overheerlijke gestoofde prei, bèrelekkere aardappelen (aldus Emma) - er stonden gekookte aardappelen met stoofprei en een stukje varkensvlees. Fijn he.

Morgen gaat Hannah terug naar school, en Emma heeft sportdag!